Real Academia Galega

Documentos ao redor da Fonte do xuramento, obra inaugural da literatura dramática en galego.

A Academia custodia os manuscritos de Pondal, testemuñas do complexo de creación do Bardo bergantiñán.

A representación de O incerto señor don Hamlet na Coruña en 1958 supuxo un verdadeiro acontemento para teatro galego daquela época.

A finais do século XIX e primeiros do XX, o galegou empezou ser empregado nos medios escritos, tamén nos menos formais.

Galo Salinas foi un dos primeiros intelectuais que analizou sistematicamente a situación do teatro en Galicia, e propuxo iniciativas para o seu desenvolvemento.

A Alborada de Veiga é unha das composicións musicais máis coñecidas da nosa cultura.

No século XVII produciuse a substitución do galego polo castelán nos documentos notarais.

A recuperación do teatro galego durante o franquismo foi un logro obtido a pesar da represión exercida pola ditadura contra a nosa cultura.

Ata o último momento, Curros foi un xornalista honesto co seu oficio. Neste sobre enviouse á Academia a derradeira mostra da súa pluma sempre critica cos excesos do poder.

A empresa Fraga foi unha das pioneiras na explotación das salas de cine en Galicia. O deseño das súas accións comerciais é obra de Camilo Díaz Baliño.

Coa aparición das Irmandades da Fala, o galego volve ser usado de novo nas relacións epistolares.

O académico Rodríguez Yordi foi o que fixou a data exacta de publicación do libro rosaliano.

No buque Constantino Candeira aprendeu o oficio de mariñeiro un dos nosos poetas máis singulares: Manuel Antonio.

Ao encaixaren as dúas metades dunha carta partida, quedaba demostrada a autenticidade do documento.

A industria do papel tivo un gran desenvolvemento no século XIX na comarca noiesa.

Pasado o 17 de maio de 1963, a Academia debía elaborar un guieiro que marcase os pasos a seguir nos anos vindeiros.

Cédula de identificación de Rosalía de Castro, antecedente da actual carta de identidade.